Journey Of The Fallen

Chronicles D&D session 4-5

De avonturiers komen na een bewogen te-ezel en te-poot reis aan in Winterhaven: een omwald dorpje met vnl agriculturele werknemers :) Ze worden door de wachters aan de poorten vriendelijk doorverwezen naar de lokale Inn: Wrafton’s Inn, genaamd naar de eigenares: Salvana Wrafton.

Blij hun vermoeide botten even te kunnen rusten, bestellen ze een flinke maaltijd van geroosterd hert met een lekkere pul (of pullen) gerstenat. Ze krijgen een vriendelijke verwelkoming van de waardin en deze blijkt bovendien nog een bron van informatie te zijn: alle nieuwtjes passeren éérste aan haar bar.

In een donker hoekje vinden ze een vrouwelijke Elf terug: ze zou een soort merchant moeten zijn … zin in een sociale babbel zat er ook al niet in. Miselande, die er nochtans goed doorvoed uitzag, wendde al zijn charmes aan maar liep helaas een blauwtje. Diep verontwaardigd ging hij dan maar onder de volle maan wat afkoeling zoeken. Calli’s tracking skills bleken vast te lopen op het kleinste kamertje van de zonneige woonst van de boerkes. Zelfs de naam van dit gezelschap hebben ze moeten vernemen van een ander: Ninaran

Naast het haardvuur troffen ze ook nog een vaste klant aan. Deze stelt zich voor als Eilian the Old. Hij een spraakwaterval die evenveel onnuttige en nuttige feiten te vertellen heeft, maar hij blijft zeer onderhoudend. Toch lijkt er iets te schorten. Soms zinkt de man even wel in diepe overpeinzingen. Na een beetje vragen lost Elian zijn ei meteen: Zijn goeie vriend en partner Duaven Staul is al meer dan een week vermist…een legende achterna gereisd over rijkdommen en puur geluk, begraven samen met de botten van een drakenclan. Elian voelt zich verantwoordelijk omdat hij het is dat dit verhaal heeft verteld aan zijn vriend. Hij vraagt aan de avonturiers of zij geen zoektocht zouden willen inzetten … hij geeft wel toe dat hij niets van betaling kan aanbieden … Onze helden beloven om de volgende dag bij eerste licht de toch aan te vatten. ze krijgen er zelfs nog een route66-kaartje bij van Elian.

Nog een aantal potten bier later (waarbij Borghar zich trots eigenaar mocht noemen van het grootste aantal lege kroezen) kruipen onze helden onder de wol of in Miselande’s geval: onder een tapijtje van sterren.

Bij het ochtendkrieken wordt er snel nog wat voorraad ingeslagen en wapens besteld (in een charmant smidswinkeltje, uitgebaat door een landgenoot van Bardek)

Daarna wordt de zoektocht naar Duaven ingezet. Helaas worden de helden weer geteisterd door een kobold raiding party. Party? Feestje? Misschien bijna hetzelfde voor Borghar. Een hevige strijd barst los: Borghar wordt een paar keer tegen de grond gemept, Calli begint extreem te struikduiken, Bardek weet alle lijm deze keer te ontwijken, Isu geeft er een lap op, deze keer zonder zijn buddies overhoop te knallen en Miselande fwooosht als mist rond het slagveld. ... Onze helden overleven het, hetzij met enkele bijeffecten: - Isu krijgt een pijl door de stembanden, hij zal nog een tijdje de stem moeten sparen - Miselande fwoosht in misvorm voorbij Borghar, net toen deze eens heel diep inademde -> Mise opgezogen. Sindsdien begint Borg wel vreemde trektjes te vertonen … hmmm mysterieus. Ze vinden op één van lijken ook nog een halsketting met daaraan een ramshoofd, gekerft uit obsidiaan.


Na een trektocht van ongeveer een halve dag wordt de geur van natte, vers opgedolven aarde waarneembaar. Calli neemt het voortouw en gaat stealthy voorop scouten. Ze komt op een grote open plek, omgetoverd tot een heuse ‘graaf-site’. te midden van de site een krater zichtbaar met daarin de resten van één of ander creature. Rond de krater staan een aantal werkers verder te graven. Een opzichter, samen met zijn draak-achtig wezen slaan het tafereel gade.

De helden komen voorzichtig dichterbij… Wanneer ze opgemerkt worden door het ‘mini-draakje’, slaat deze alarm! De opzichter komt echter niet dreigend over en roep de avonturiers er zelfs onverwijld bij:”Komaan gasten, kom eens kijken. We hebben hier echt iets fantastisch gevonden!” Hmm, dat ruikt toch maar vreemd. De helden proberen de opzichter te peilen naar zijn oprechtheid … alles lijkt in orde maar… Calli blijft voor alle zekerheid toch maar wat achterop treuzelen. Misschien maar goed ook want even later springen de werkers op, klaar voor een spelletje ‘sla met spade hoofd van held af’ te spelen. Met hen wordt echter snel afgerekend. Lastiger zijn die opzichten en zijn huisdier. Het huisdier is niet zo slim en springt Calli achterna in de diepte van de kloof: Calli landt veilig op haar pootjes, het klein draakje op zijn voorgevel… Nog een flinke tik van onze brute zorgt voor finale duisternis voor dit schepsel. Dat lost even mooi zichzelf op :)

Lastiger is dat gnome-creature. Op een gegeven moment weet deze zich zelf volledig aan het zicht te onttrekken: sneaky bastard!! Uiteindelijk wordt ook hij in het hoekje gedreven (onder andere door een onhandig klimmende held of 2) en legt hij er zijn bijltje bij neer, zijn armen klemmend om iets dat verstopt zit onder zijn hemd: het gaat om een oude spiegel, aan de vorm en stijl van het object zie je dat het een magiersspiegel is uit de tijd van de Nerath en een ziveren medalion met 2 foto’s in: 1 van Duaven en 1 van een vrouw

Na even grondig zoeken vinden ze ook Duaven, verstopt onder een aardekleurig deken, gekneveld tot aan zijn kleine teen. Deze is zo blij met zijn redding dat hij zelfs zijn zilveren medalion bij ontvangst gelijk weer teruggeeft als teken van dank. Het enige dat hij er uit neemt zijn de foto’s van hem en zijn vrouw.

Bardek neem ook nog enkele botten en de drakenschedel mee voor verder onderzoek.


Duaven wordt veilig weer aan zijn deur afgezet. De helden nemen afscheid en trekken weer het dorp in. Daar komen ze weer aan de oude toveraarstoren. Deze keer is deze niet gesloten. Ze maken kennis met Valthrun the Prescient. Deze oude ‘geezer’ is niet veel soeps van lichaam,maar zijn geest is nog zo scherp als één van calli’s daggers. Hij bezit naast onnoemelijk veel parate kennis ook nog een bib in zijn toren. Nieuwsgierig als hij is, gaat hij akkoord met de vraag of hij de items kan bekijken en hun oorsprong onderzoeken. Valthrun vraagt of hij de drakenschedel eventueel mag houden ‘voor onderzoek’ (eigenlijk blijkt deze geslepen ouderling gewoon een fancy kaarsenhouder te willen hebben :)

Comments

FreddyDeYucca

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.