Journey Of The Fallen

Chronicles_DnD Session 2

Chronicles_DnD Session 2

Chronicles: Dnd Session 2

Journey of the Fallen… and the Risen

Ergens in de buurt van Fallcrest city hadden 4 level 1 helden-in-de-maak zich verzameld om nog snel even wat creaturen te ontoren. Maar wat gebeurde er na die 8 sq., 2 kobolds en dat hekje? U leest het vandaag in onze Chronicles: Een verhaal over de wederopstanding van een duistere ietwat bleke held, de ontmoeting met “ne mysterieuze groene”, over 2 ballen en een worm, en tenslotte over het fatale amulet dat het lot van onze helden bindt.

Na het hekje dus… Onze onversaagde helden stormen onverwijld hun eerste dungeonkamer binnen. Een kamer gevuld met een brubbelende massa groene troep en brabbelende goblins die weldra een diepgevroren oor armer zullen zijn. Bardek en Borghar gaan fel de strijd aan om dit te bewerkstelligen. Hoewel Bardek’s enthousiame snel in de kiem gesmoord wordt door het eerste glue-shot van de dag. Ondertussen neemt Borghar het front voor zich, op afstand geholpen door Callianna en Ísú, die even een Freezing Cloud in Borghar’s nek blaast, niet dat die zich daar iets van aantrok. Onze rekkerende dwerg kan zich echter al snel weer losrukken en incasseert heldhaftig de Cold damage om met restjes bevroren prut in zijn baard zijn hamer in de tegenstanders te gaan planten. Aldus bezegelen de huurlingen hun eerste encounter met 50 gp. Vermoedelijk slechts een voorsmaakje van wat komen gaat.

De smaak van koboldbloed te pakken betreden onze helden de tweede dungeonkamer. Vier sarcofagen, en een altaar… maar geen kobolds. Wel booby traps daarentegen. Calli faalt haar eerst interventie en krijgt een pijlke in haar poep. Ísú rammelt eens met een harnas en er vliegt er weer ééntje de kamer door, dit wordt dus opletten geblazen. Tijd voor Calli om de kamer eens schoon te vegen, dunkt mij (sorry Evy, ik kon het niet laten). Een zacht gemompel stijgt op uit één van de doodskisten, Calli verschuilt zich achter het altaar en de andere helden staan een beetje besluiteloos rond te huppelen. Niemand durft de sarcofaag te onteren, voor Bardek is dit heilig, hij denkt er nog niet aan. Borghar weet het ook allemaal niet zo goed, niet echt verwonderlijk. En Ísú gaat de boel wat afkijken vanuit een hoek van de kamer. Ondertussen wordt het gemompel luider en luider. Nog steeds onverstaanbaar, een taal die niemand nog spreekt. Na enige tijd wordt iedereen toch wel erg nieuwsgierig, Bardek en Borghar schuiven het lid van de sarcofaag… dum dum dum… Tadáaá. Dát is een anti-climax. Een bleek verschrompeld figuur staat op uit de kist. Bardek die nog in volle paraatheid stond, en stijf van de adrenaline/glue, geeft de sukkelaar een “ferme saflet” met zijn hamer. Goed raak. De figuur neemt een dreigende houding aan naar onze helden en Ísú roept naar Borghar om hem vast te houden en te bedwingen. Borghar gehoorzaamd uiteraard zonder verpinken, en verassend genoeg bijt de gestalte in Borghars arm en zuigt een kleine hoeveelheid bloed op. Borghar lost. De figuur krijgt weer wat kleur en zijn huid wordt gaver. En iedereen is op zijn hoede. De figuur tracht nu een gesprek aan te knopen met de leden van de partij, dit verloopt echter zeer moeizaam. De niet-meer-zo-dode mompelt iets over Vecna, en de boodschap die we kregen in gedachte begint er één en ander op zijn plaats te vallen. Zijn naam blijkt Miselande te zijn.

Miselande is een autoritaire vampier en doet een voorstel aan de groep. Hij offreert te helpen met zijn krachten in ruil voor hun bijstand in zijn [queeste]. Ísú accepteert zonder dralen, hij koestert een geheim en wil dat zo houden, daarom kan hij beter Vecna niet trotseren. Calli heeft eveneens geen probleem met de deal. En voor Borghar is het ook wel goed, maar die denkt nog aan de bijtwond en houdt toch een schuin oog op Miselande. Maar Bardek blijft achterdochtig, misschien met rede, doch bezwijkt onder de druk van de groep en wil uiteindelijk de vampier een kans(je) geven. Hij zal echter zijn ogen niet afhouden van Miselande tot deze bewezen heeft te goeder trouw te zijn, dwergen hé, koppig als altijd.

Zo zet de groep de zoektocht door de dungeon verder met vijf gezellen. Miselande neemt zelfs onmiddellijk de leiding en lokt op listige wijze enkele Minions naar de toegang van de volgende dungeonkamer (met een afgehakt armke van een Kobold, zijn kennis van hun taal en de kunde van de magier om een stem na te bootsen). Eens de ingang is vrijgemaakt, wordt er verder geknokt in de kamer, krijgt Bardek nog wat glue-shots op zijn donder en vliegt de eerste bal door de ruimte. Geen partij echter voor onze helden. Zonder al te zware verliezen ruimen ze het stelletje op en banen hun weg naar een poort die toegang geeft tot een dungeon corridor.

Hier neemt Ísú dapper de leiding en loopt de gang in. Er verschijnt een teleportal. Intrede… de “groene”Nimozaran the Green! Ísú krijgt een teleportatie amulet Eye Of Recall overhandigd met niet al te veel gebruiksinstructie. Iets met een oog. Okee, effe een koboldoog erin proppen… en er gebeurt niks. Beginnende wizard hé, mag met zijn kleedje vol blubber naar de wasserij, of het moest zijn dat Calli zich geroepen voelt om de prut eraf te wassen (sorry Evy, ik kon het weer niet laten)? Geen probleem, dat wordt dus verder zoeken naar wat er dan wel inpast. In de volgende dungeonkamer bijvoorbeeld.

Maar ho! Wacht even. Bolt daar toch wel onze tweede stenen bal door de gang. Calli gaat hier in stealth achteraan. En Ísú, iets minder in stealth, gaat vol in het zicht een kijkje nemen bovenop het platform, waar hij ook snel weer af is. Dit wordt een lastige, veel vijanden gezien. Iedereen zet zijn beste beentje voor, of laat een cosmic creature het voor hem doen. De Wormking zijn huisdier lag nog even te slapen maar gaat dan uiteindelijk toch ook in de aanval. We zien hier zelfs een beginnende taktiek ontstaan bij onze helden, ze beginnen elkaars sterktes en zwaktes te leren kennen. Borghar heeft echter zijn dag niet, en krijgt aanzienlijk meer klappen dan hij uitdeelt. Bardek raakt net als Borghar in moeilijke papieren en Ísú waagt zich iets te ver en incasseert eveneens enkele afstandstreffers. Miselande brengt met zijn healing powers enig soelaas voor de gehavende groepsleden, evenals Bardek die Borghar een beetje oplapt. Calli brengt het er nog het beste vanaf. Vanuit haar stealth positie bereikte ze veilig een tactische positie om met haar kruisboog de Wormking en zijn onderdanen te bestoken. Na zware combat, is het einde in zicht. De Wormking valt en geeft een magic staff[+1 staff of the warmage] prijs, alsook een zilveren sleuteltje en een plannetje naar een geheime deur…

De ontknoping is nabij.

Onze helden volgen een lange winderige tunnel van de troonkamer stijl naar beneden, naar een donkere plaats diep in de aarde. Na een tijdje geeft de uitgehouwen tunnel uit op een netwerk van natuurlijke grotten & spelonken. uiteindelijk komen ze in een immense grot. Het is in de grot onnatuurlijk koud, zelfs voor zo’n diepte. Dit wordt al snel verklaard wanneer er een jonge witte draak, genaamd Szatharrax , de avonturiers tegemoet komt. Ze zetten zich (iets of wat geeuwend) schrap voor een immens gevecht… De draak blijkt echter gewoon te willen praten. Het schepsel verklaart: Er was verwittigd dat jullie zouden komen. Ik ben echter niet jullie vijand. Degene die wél jullie vijand is, probeert al lang een alliance te smeden met onze clan: wij weigeren steevast! Bewijs van mijn woord vinden jullie in de kist achter mij

De helden openen de kist en vinden daar een brief-scroll en een vreemd kristallen oog. Isú krijgt het lumineuze idee dít oog ook eens in het amulet te steken: het past perfect! Het groene licht begint sneller en heviger te pulseren tot het plots stopt… De andere helden kwamen net ook een kijkje nemen, toen het amulet explodeerde in vorm van licht en geluid. Iedereen begint zich plots zwakker en zwakker te voelen, tot ze uieindelijk wegzakken in een diepe zwarte leegte. Alvorens volledig het bewustzijn te verliezen hoort Isú de rauwe stem van de draak nog bevelen: Lord Irontooth zal tevreden zijn! Stuur een boodschap en breng de indringers weg …

Comments

FreddyDeYucca

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.